Ninja Akademisi

-Gidecek misin gerçekten?
-Evet
-Neden?
-Bir nedeni yok
-Ama bir anda çekip gidemezsin, dostlarını böyle arkanda bırakıp, ve seni....sevenleri! Ve köyün...tüm bunların hiç bir anlamı yok mu senin için?
-........

Caelo sessizce başını öne eğdi.Siyah saçlarının yüzüne düşmesine izin verdi.Hem ağlayarak karşısındakine zayıflığını göstermek istemiyordu.Ne düşündüğünü sezmiş gibi bir el çenesini tutarak kaldırdı, parmaklarıyla gözlerinde birikmiş göz yaşı damlacıklarını sildi.

-Sen ağlıyorsun...." Bu bir sorudan ziyade açıklama niteliğindeydi ve merakla sorulmuştu."Neden peki?"
-...........Belki kendime.Ama kesinlikle sana değil.

Yanındaki adamdan uzaklaşarak sırtını ona döndü ve kamburunu çıkardı.Bu haliyle ürkmüş fakat kızgın bir kedi yavrusuna benziyordu.Göz ucuyla adamın yanına geldiğini gördü.Ellerini cebine sokmuştu, sakin bir ifadeyle altlarında uzanan köyün ışıklarına bakıyordu.Simsiyah gözleri ve aynı renk saçları ile her an karanlığın içinde eriyip gidecekmiş gibiydi, zaten amacı da oydu.Genç kızın dudakları sessizce kıpırdandı, bir ilahi söylüyormuşçasına narin ve ezgili...

-Sasuke-Kun....Sasuke-Kun....

Sasuke dönüp ona baktı.Caelo'nun gözlerindeki ifadeyle hafifçe irkildi.Gözlerini yere sabitlemişti, fakat gözlerinden hafif bir kırmızılık yayılıyordu, kaynağı bilinmeyen bir öfkenin ilk belirtileri.Sasuke onun yaşadığı buhrandan habersizdi, kendi intikamına o kadar gömülmüştü ki, uğruna köyü terk etmeyi bile düşünüyordu.Caelo onu durduramazdı, bunu anlamıştı fakat onun da yapacağı şeyler yok demek değildi.
-Sasuke-Kun...
-?
-Sen gidersen....benim burada duracağımı sanıyor musun?
-Ne demek istiyorsun?
-Senin gitmenin benim için bir değeri yok artık!Sen zaten asla olmamıştın.Asla bana kalbinde bir yer ayırmamıştın.Varsa yoksa şu intikamın.Ah, bunu anlayabiliyorum, neden intikam alman gerektiğini...Senin yerinde olsam ben de yapardım bunu!Fakat senin nefretin herkese yansımış!Benden bile nefret ediyorsun...

Sasuke bir şey diyecek gibi oldu, Caelo elini kaldırarak susturdu.

-Ah, evet nefret ediyorsun.Bana bakıyorsun, beni görmüyorsun, beni dinliyorsun ama aklın hep daha fazla güçte, beni dinliyorsun aslında dinlediğin ben değilim, intikamın melodisi içini öyle doldurmuş ki, bağırsam bile sesim sana ulaşmıyor.Ve evet, ben de senden nefret ediyorum ne yazık ki sevgimde o derece büyük!Anlamıyor musun....Sen bu kararı verdiğinde ben zaten gittim, uzaklaştırdın beni.Bu köyde durmuşum bana ne fayda! Gidip senin intikamını ben alacağım Sasuke! Bunu senin için yapmayacağım, abinin mahvettiği hayat sadece seninki değil!

Sasuke sertçe kolunu tuttu ve neredeyse onu sarsarak bağırmaya başladı:

-Sen ne bilirsin intikam hakkında? Ailenin ölümünü gördün mü, bunları hatırlayarak yaşamıma devam etmemi istiyorsun, bu yaptığın bencilce, bencillikten fazlası sen...sen...hakkın yok ailemin işlerine karışmaya...Uzak dur, yaşamımda sana yer veremem anlamıyor musun?

Caelo'nun gözleri kıpkırmızı olmuştu, siyah göz bebeğinin çevresinde dönen üç nokta, bu Sharingan'dı.

-Zaten hep uzaktım, hala duymuyorsun beni!Artık bu mesele sadece senin meselen değil, benim de meselem...Bir daha beni bulamayacaksın Sasuke-Kun.Ya bu işi sona erdiririm, ya da ölümde belki buluşuruz...Fakat sen uzun zaman önce aileni kaybettin ve şimdi de...beni kaybediyorsun.Hep yaşamın boyunca birilerini kaybedeceksin, niye bir kere de kazanmayı denemiyorsun?Belki ağabeyin haklıydı, fakat sen yanlış yönden algıladın!Sen gerçekten de zayıfsın!"

Sasuke darbe yemiş gibi geriye savruldu, Kunai fırlatsa daha fazla zarar veremezdi.Sasuke'nin gözleri sertleşti, buz gibi oldu.Konuştuğunda çıkan sesi de en az gözleri kadar soğuktu.

-Demek öyle?" Caelo korkuyla geriledi, aslında korktuğu o değildi daha çok aralarında geçen bu nefret dolu havaydı ürküten onu.
-Evet, sen zayıfsın..." Ok yaydan çıkmıştı bir kere, lafı geri alamazdı."Neyse Sasuke-Kun, bitti ben gidiyorum ve az önce deiğim şeyi yapacağım.Hoşçakal!"

Pelerinin başlığını takıp uzaklaşacaktı.Henüz Chuunin olmasına rağmen Genjutsu da yetenekliydi ve gizlenme konusunda herkesten daha iyiydi.Sasuke, ve bir kaç Chuunin ancak ondan bir kaç derece üstündü.Fakat durdu.Sasuke yolunun tam ortasında duruyordu.

-İstediğin bu mu? Dövüşmek mi? Bana kendini kanıtlamak için bunu göze alabiliyor musun?

Sasuke cevap vermedi.Eli seğiriyordu.İçinde fırtınalar kopuyordu fakat yüzeyden sakin görünüyordu.Gözlerini Caelo'ya dikmişti, ısrarla orada bulmayı bekledi bir şey...ama ne olduğunu çözemedi Caelo.O da dik dik bakmaya devam etti.Ve Sasuke karar vermiş gibi hızla eliyle mühür yapmaya başladı,  bir saniye sonra etrafı alevler kaplamıştı.Koca alev duvarlarının arasında ikisi yalnız kalmıştı.

-Son dediğinde ısrarlı mısın Caelo?

Caelo pelerini çıkardı ve yere arkasına fırlattı.Pelerin ateşlerin arasına karışarak alev aldı, bir kaç saniyede küle döndü.

-Tam olarak değil! Ama bu da olur! "Şeytani bir gülümseme yayıldı yüzüne, daha önce Sasuke ile hiç dövüşmemişlerdi."Tüm yapabildiğin bu mu?"

Sasuke cevap vermek yerine elini ağzına götürdü, yumruk yapmıştı.Hızla Caelo'nun üstüne üfledi.Genç kızın durduğu yer alevler altında kaybolmuştu, Caelo'dan ise eser yoktu.Sasuke’nin gözlerinde telaş belirdi, ne yaptığının yeni farkına varmış gibiydi.Alevlerin sönmesini izlerken hemen arkasında bir hareket sezdi.Calo tam onun arkasındaydı, kulağına doğru eğilmiş bir şeyler fısıldıyordu.

-Ah, bu kadar çabuk pes mi ediyorsun Sasuke-Kun? Daha yeni başlamıştın, devam etsene!” Caelo elini kaldırdı elindeki Kunai’yi Sasuke’ye salladı fakat Sasuke hazırlıklıydı.Kunai’yi savuşturup kızın kolunu tuttu ve kendisine çevirdi.Caelo diğer elini Sasuke’nin yüzüne savurdu, fakat Sasuke diğer eliyle onu da hareketsiz hale getirdi.

-Şimdi ne yapacaksın?

-Beni bu kadar hafife alma sakın!” diye bağırdı hırsla.Ve yavaşça gözden kayboldu.Ellerinin arasında gözden kaybolan Caelo’yu tutmaya çalıştı başaramayınca lanet okudu.

-Ne yaparsan boşuna, seni böyle de görebiliyorum, biliyorsun bunu!

Sasuke’nin etrafı şekil değiştirmişti.Caelo Genjutsu yeteneklerini kullanarak etrafını değiştirmiş olmalıydı.

-Bırak beni gideyim Sasuke!Tek istediğim bu!

-Hayır!Itachi’nin peşinden gidemezsin, gitmemelisin, sen onun dengi değilsin!

-Ya, sen peki, kendini ona denk mi görüyorsun?

-Ben, henüz değil.Ama olacağım bunu anlamıyor musun? Sana zarar vermek istemiyorum ama buna mcbur kalırsam….

Bir anda boşlukta durduğunu fark etti.Altındaki dünya açılmış ,simsiyah yıldızlarla dolu bir karanlığa bakıyordu.Bu Caelo’nun kullandığı en iyi jutsuydu ve çakrasının neredeyse taamını yok ediyordu.

-Yapma, kendini öldüreceksin!

Gelen tek ses kulaklarında çınlayan kahkaha sesleriydi.Yavaş yavaş boşluğa düştüğünü hissetti Sasuke.Bu görüntüler ilüzyon olsalar da bunlara inanan ninjalar ciddi şekilde yaralanabiliyor ve hatta ölebiliyorlardı.Sasuke buna inanmamıştı fakat beyni görüntünün gerçekliği içinde ona oyular oynuyordu.

-Bunu durdurabilirm Caelo, ama bu sana büyük zarar verir!Bırak, hemen şimdi.

-Zayıf olduğunu söylemiştim sana Sasuke-Kun!Beni bile öldürmeyi başaramadığına göre ağabeyini nasıl öldüreceğini düşünüyorsun!Haydi yap şimdi eğer cesaretin varsa!

Caelo’nun tam nerede durduğunu görebiliyordu.Fakat ona saldırmak yerine kendi içine konsantre oldu.Tek düşündüğü bu hayalin ötesine uzanıp o dünyayı buraya yerleştirmeye çalışmaktı.Nihayet gerçek dünyaya ulaştığında kulaklarına yürekler acısı bir çığlık geldi.Acıdan çok hayal kırıklığı ile dolu bir çığlık….Çevresindeki ilüzyon dağılırken Caelo yavaşça ortaya çıktı.Ağzı hafifçe ayrıktı, sessiz çığlığına devam ediyormuş gibi.Gözyaşları ile ıslanmış yüzüyle Sasuke’ye baktı.Kullandığı güç yüzünden zar zor ayakta durabiliyordu.

-Sana yapmaman gerektiğini söylemiştim Caelo.Beni asla yenemezsin.Dengim değilsin sen.

Caelo sessizce dudaklarını kıpırdattı.

-Seni asla değiştiremeyeceğim değil mi?

Sasuke başını iki yana salladı.

-Gitmemeni sağlayamacağım değil mi?

Sasuke cevap vermedi, hala keskin gözlerini kızın suratına dikmişti.

-Fakat,  ne yazık ki yenildin Sasuke-Kun!

Sasuke hayretle;

-Ne?

-Ben kazandım!Beni durdurmayı denedin ama başaramadın!

Sasuke öfkeyle bağırdı;

-Ayakta zor duruyorsun, tüm gücünü tek bir hareketle boşa harcadın, nasıl kazanabilrs…” Sustu.Gözlerini kızın yüzünden çevirdi ve aşağıya kaydırdı.Caelo iki elini tuttuğu kunaisinin üzerinde birleştirmiş kalbinin hemen üstüne bastırmıştı, parmaklarının arasından sızan kanla siyah elbisesi ıpıslak olmuştu.Sasuke lanetler savuruak ileri atıldı ve genç kızı düşmeden yakaladı.Yarasına baktığında her şeyin çok geç olduğunu anlamıştı yine de onu hastaneye yetiştirmesi gerekiyordu.Caelo düşüncesini okumuş gibi elini uzattı ve yüzünü tuttu.

-Hayır, yorma kendini.Çok geç anlıyor musun?Bak işte ben kazandım, sen kaybettin.Daha kaç yaşama mal olacaksın Sasuke!” Sesi giderek azalıyordu.Sasuke’nin yanaklarından bir damla süzülüp Caelo’nun dudaklarına düştü.

-Seni sevmiştim Sasuke! Hala da seviyorum.İçimdeki tüm nefretin bu bıçakla kayboldu.Artık sana karşı hiçbir kötü duygu beslemiyorum.Bunu bilmeni ist…” Öksürdü, ağzından kan gelmişti.Zorlukla konuştu,

-Son bir kez daha…Ölmeden önce…Yanımda götürebileceğim bir şey…”Sasuke bir şey demedi,  Caelo’nun yüzüne eğildi, onun hala sıcak dudaklarından hafifçe öptü, sıcacık nefesini salarken ona hayat vermeyi diledi.Gözlerini kapadı, bu anı zihninde ölümsüzleştirdi.Dudaklarında kendi gözyaşıyla karışmış Caelo’nun göz yaşlarının tadı vardı.Fakat başını kaldırdığında Caelo ölmüştü.Üstünden parlak mavi bir kelebek geçti, bir an Sasuke’nin çevresinde dolandı.Elini uzattı,  bir an kelebek ona değdi.Sasuke içinden tüm nefretin gittiğini hissetti, sanki gözündeki bir perde kalkmıştı.Bir oyunu izlemişti, adı hayat oyunuydu.Ve oyun sona ermişti.Bunun bedeli kolları arasında tuttuğu, bedeni halen sıcak olan…Ah, bedeli bu mu olmalıydı?Caelo’nun henüz katılaşmamış bedenini kaldırdı.Yavaş adımlarla yürümeye başlamıştı, fakat gitmesi gereken yerin tam aksi yöne doğru….Köyün ışıkları yavaşça ardından kaybolurken, ve arkasında o gece tepe başındaki ışıkların ne anlama geldiğini çözmeye çalışan köy sakinlerini merak içinde bırakarak; küçük, parlak bir kelebeğin ardı sıra uzaklaştı….

Caelo~