Ninja Akademisi

Can Çekişme

Yollarda dolaşacağım yorgunluktan bitmedikçe
yalnız yaşamayı öğreneceğim, gözlerinin içine dikerek gözlerimi
geçen her yüzün ve hep aynı kalmayı.
Damarlarıma yayılan bu serinlik
sabah duyumsadığım bir uyanıştan başka bir şey değil
öylesine gerçek: Yalnızca kendimi daha güçlü hissediyorum
bedenimden, daha soğuk bir titreyiş eşlik ediyor sabaha.

Yirmi yaşımın sabahları uzak.
Yarın yirmibir olacağım: Yarın yollara çıkacağım,
her taşını, gökyüzünün her çizgisini anımsıyorum.
Yarın yine herkes beni görecek
ve dimdik ayakta olacağım, durabileceğim
vitrin camlarında kendimi seyretmek için.Bir zamanların sabahları,
gençtim ve bimiyordum, benim geçip gittiğini bile bilmiyordum
-kendinin efendisi bir kadın- zayıf bir çocuktum
yıllar yılı süren bir ağıttan uyandım:
Şimdi sanki o ağıt hiç yaşanmamış gibi.

Yalnızca renkleri istiyorum.Renkler ağlamıyor,
bir uyanış gibiyim: Yarın renkler
dönecek.HErkes sokağa çıkacak,
her beden bir renk - bebekler bile.
O açık kırmızı elbiseli vücut
uzun bir solgunluktan sonra yeniden başlayacak yaşama.

Duyacağım etrafımda dolaşan bakışları
ve ben olduğumu anlayacağım: Şöyle bir bakarak,
kendimi insanlar arasında göreceğim.Her yeni sabah,
yollara düşeceğim renkleri aramak için.

Her Sabah Dönersin

Şafağın ilk ışığı
soluyor dudadğından
boş, ücra sokaklarda.
Griye çalıyor gözlerin, ışıl ışıl,
şafağın tatlı damlaları
koyu tepelerde.
Adımın ve soluğun
tan vakti esen yel gibi
siliyor evleri.
Ürperiyor kent,
kokuyor taşlar-
sen yaşamsın, uyanışsın.

Yitik yıldızsın
şafağın ışığında,
bir meltem cıvıltısı,
sıcaklık, soluksun -
gece bitti.

Sen ışık ve sabahsın.

Uyuduğun Gece

Sana benziyor gece de
ağlayan uzak gece
suskun, derin yüreğin içinde,
yıldızlar geçiyor yorgun.
Bir yanak değiyor bir yanağa
soğuk bir ürperti gibi, birisi
çırpınıyor, yalvarıyor sana, yalnız,
yitik, içinde, ateşinde.

Gece acı çekiyor, soluyor şafak,
sarstığın zavallı yürek.
Ey örtülü yüz, koyu sıkıntı
yıldızları üzen ateş,
senin gibi bekleyen de var
günün ağarmasını
yüzüne dikkatle bakarak sessizce.
Uzanmışsın gecenin altına
kapalı, ölü bir ufuk gibi...
Sarsılan zavallı yürek
sen de şafaktın uzak bir günde.