Ninja Akademisi

http://www.noxarcana.com/xsound/06BloodOfAngels/08BloodOfAngels.mp3

----------------------
Yukardaki şarkı sonradan eklenmiştir.İsteyen bu şarkının eşliğinde dinler ama hikaye ile alakası yoktur.Hatta yazarken bile dinlemedim ama sonradan nedense bana bu hikayeyi çağrıştırdı.Bir de bu hikayenin bir de giriş bölümü var, merak edenler önce ona bakabilirler...

----------------------


De-Mon köyden ayrılmıştı, bir daha geri döneceğini sanmıyordu.Gezgin bir adamdı De-Mon.Canının istediği her yere giden ve gittiği yerde istediği kadar kalabilen.Hayır!İstediği her yere gidememişti daha.Şu bahsettikleri yer.Oraya girebilmenin bir yolunu bulacaktı mutlaka.

Yemyeşil bir ovanın ortasında zikzaklar çizerek ilerleyen toprak yolda iki gün boyunca yürüdü.Etrafta hayvanlar dışında hiç bir canlı görünmüyordu.Bu yüzden bir tarlanın yanındaki çite dayanmış adamı görünce duraksadı.Adam baştan aşağı siyah giyinmişti, üstüne de siyah bir pelerin atmıştı.Pelerinin başlığını çıkartınca bembeyaz saçları gün ışığında parladı.Bir insan için olağandışı bir moda anlayışına sahipti, ve De-Mon onun insan olmadığını anlaması için kırmızı gözlerine ve sırtındaki koca kılıca bakmasına gerek yoktu.Gayri ihtiyari elini kılıcının sapına koydu.İki adam bir süre karşılıklı birbirlerine baktıktan sonra gizemli yabancı eliyle onu yanına çağırdı.De-Mon içgüdülerine çok güvenirdi, hatta herşeyden fazla.Bu onu diğer insanlardan ayıran temel özelliklerinden biriydi.Bu adamın kötü biri olduğunu ama kendisi için kötülük yapmayacağını anlamıştı.Elleri ceplerinde, çitim üstüne dayanmış son derece kayıtsız bir görünüşü vardı.Yanına gitti ve o da aynı şekilde çite dayandı.

-Yanlış yoldasın....

De-Mon hayretle yabancının yüzüne baktı.
-Neden bahsediyorsun?
-Gittiğin yeri bu yolun sonunda bulamayacaksın.
-Sende...Nerden biliyorsun?Kimsin sen?
-Aslında tanıyorsun beni...Daha dikkatli bak.

De-Mon hayatında bir insana bakmadığı kadar dikkatle baktı yabancıya...Küçük ayrıntıların şimdi farkına varıyordu.Bembeyaz saçları ensesine kadar uzanan yabancının boynunda aşağısında kocaman bir yara izi vardı.Gümüş tokalı siyah bir kemer takmıştı, kemern tokasını ise kafatası süslüyordu.Aynı şekiller kılıcında da vardı.Bu sembolü hatırladı De-Mon.Gözlerinin derinliklerine baktı, orada yanan ateşin sıcaklığı aklını sardı bir anda.Nefretin, kötülüğün, intikamın sıcaklığıydı bu.İki metrelik boyu sadece dünya üzerindeki görünümüydü, gerçekte çok daha uzun ve çok daha kudretli biri olduğunu biliyordu.Kötü olduğunu hissettiğinde yanılmamıştı.Fakat bu derece bir kötülük....Yine de korkmadı.
-Söylesene, iblisler ne zamandan beri insanlarla kendi istekleriyle konuşur oldular?Ve sen Gorgon.Özellikle sen...Yüce Belphegor'un katili.Yara izini en başta görmeliydim, bir iblisi başka hangi canlı bu şekilde yaralayabilir.Sen insanları kötülüğe teşvik eder, onların çıkarcı planlarına hizmet edersin.Ama seni çağırmaları gerekir bunun için.Bense seni çağırmadım ama buradasın.Neden?

Gorgon, bu derece yayılmış şöhretinin verdiği mutlulukla gülümsedi.Gülümsemek, aslında dudakları kulaklarına doğru şöyle bir esnedi demek daha doğru olurdu, çünkü şeytanlar gülümsemezdi.
-Beni oldukça iyi tanıyorsun.Bu yüzden sana geldim, diğer insanlarda olmayan özellikler sende olduğu için.Dövüşte yeteneklisin, zekisin, nasıl konuşulacağını biliyorsun, mantıklısın, sezgilerin benimkiler kadar güçlü ve az biraz büyü yeteneğin var.Tabi bu sonuncusunu geliştirmen lazım.Ve sana neden geldiğim ise...
-Bana yardım edeceksin...Lanetli topraklara gidebilmem için.Peki neden?
-Senin kendi çıkarların olduğu kadar benim de var.

De-Mon gözlerini kısarak dikkatle Gorgon!a baktı.O pürüzsüz teninin altındaki gerçek iblisi görmeyi umuyordu ama bunu başaramadı.
-Bir iblis, özelikle de sen, bir insana zarar vermeden asla yardım etmez.Sana karşı gelemeyecek kadar zayıfım, ama hiç değilse sonunda  bana ne olacağını söylemelisin.
-Ah, sana bir şey yapacağımı da nereden çıkartdın.Benim işim o topraklarda.Sen benim için bir aracı olacaksın.Birbirimize oraya girmek için yardım edeceğiz.Nice savaşçılar, maceraperestler geldi geçti bu dünyadan.Hepsinin tek ortak özelliği o yere gidebilmek için yola çıkmalarıydı.Sen de onlardan birisisin, ve sonuncusu olmayacaksın.O derece zayıflardı ki, bir türlü geçemediler.Ben ise yüzyıllar boyunca bekledim biri başarabilsin.Böylece ben de onunla birlikte girebilecektim.
-Benim başarılı olma şansım onlardan yüksek mi?
-Biraz.Ama tam değil.İşte bu noktada sana yardım edeceğim.İnsanları kötülüğün yollarına saptıran ben, en kötü yere giden yolu ben bilrim.Ama bundan gerisi sana kalmış, nasıl gireceğini ben de bilmiyorum...Al bunu, beni çağırdığın anda sana geleceğim ve sana doğru yolu göstereceğim.O zaman kadar sağ kalmaya çalış.Ve bu yolu ormanın başlangıcına kadar takip et, oradan sağa sap ve nehir boyunca ilerle.Ama bu yolu sakın takip etme.bu yapacağın en büyük hatalardan biri olur.

İblis'in uzattığı kafatasından kolyeyi aldı.İblis De-Mon'un geldiği yoldan aşağı yürüdü ve yavaşça gözden kayboldu.De-Mon onun kadar güçlü bir iblisle konuşup sağ kaldığına şaşırması gerektiğinin bilincinde, kolyeyi boynuna taktı.Nasıl çağıracağı hakkında ne ufak bir fikri yoktu fakat zamanı geldiğinde bunu yapacağından emindi.

İlerde bir orman görmeye çalışarak baktı ama ova gözünün alabildiğine uzanıyordu.Derin bir iç çekti ve merak etti, bundan sonra kimle karşılaşacaktı.Gorgon içlerinde en kötüsü olmasına rağmen en içten yardım ondan gelmişti, bu yüzen kötüleri seviyordu.Dürüstlerdi, söylemedikleri şeyler olsa da söylediklerinin yalan olmadığından emin olabilirdi De-Mon.Peki ya diğerleri...Uzaklardan rüzgarın şarkısı kulaklarına çarptı, iblislerin onun için söyledikleri bir şarkıydı bu.Sadece onun duyabileceği şarkıy dinleyerek yoluna devam etti....

**************************
Açgözlü insanların mekanında
Yalnız bir ruh, diyar diyar gezinen
Yanında hiç bir yük taşımadan,
İstediği yere giden
De-Mon
Lanetlilenmiş toprakları bulana kadar
Ruhu huzur bulamayacak
De-Mon
İhanetin acısını tatmamış, hep sakınmış
Gerçek acıyı asla yaşamamış
Bir o kadar masum bir o kadar kötü
Çünkü artık o kolyeyi takmakta
Bir gün o da aramıza katılacak
Ah, nasıl bekleriz o günü sabırsızlıkla
De-Mon
Duy şarkımızı
De-Mon
Dinle öğütlerimizi
De-Mon
De-Mon
De-Mon
-------------------------------